مهاجرت چه تاثیری بر افزایش معضل کار کودک می گذارد؟

نویسنده : انجمن حمایت از کودکان کار
در دسته : مقاله

در جهان امروز از هر ۸ نفر یک نفر مهاجر است. تخمین زده می شود این تعداد حدود ۲۱۴ میلیون مهاجر بین المللی و ۷۴۰ میلیون مهاجر داخلی را شامل شود. در این میان جوانان سهم بزرگی را به خود اختصاص می دهند. یک سوم از مهاجرانی که کشورهای درحال توسعه را ترک می کنند بین ۱۲ تا ۲۴ سال سن دارند. به عبارتی میلیون ها کودک زیر سن ۱۸ سال مهاجرت در داخل و یا خارج مرزهای ملی را همراه یا بدون حضور والدینشان تجربه می کنند.انتظار می رود که درسالهای آینده تعداد بی سابقه ای از جوانان این جریان مهاجرت عظیم جمعیتی را دنبال نمایند و شاهد تغییرات جمعیتی بیشتری باشیم که ریشه در عوامل جمعیت شناسی، تفاوت های اقتصادی، درگیری های خشونت آمیز، ناتوانی دولت ها، بلایای طبیعی، فشارهای ناشی ازکمبود منابع و محیط زیست، به ویژه تغییرات اب و هوایی دارد.اگر چه مهاجرت می تواند یک تجربه مثبت برای کودکان باشد و از جمله شرایط زندگی بهتری را برای ایشان فراهم نماید، فرصت های بهتری را مهیا سازد و از تهدیدات فوری همچون ازدواج اجباری، جنگ و بلایای طبیعی، رهایی بخشد اما در عین حال کودکان مهاجر با چالش های جدی نیز در مسیر مهاجرت روبرو هستند. این چالش ها جدی تر می شوند زمانی که کودکان بدون اسناد و مدارک لازم یا بدون حضور خانواده شان مهاجرت می کنند بویژه در کشورهایی که حمایت های قانونی لازم وجود ندارد و کودکان از دسترسی به خدماتی چون آموزش ومراقبت های بهداشتی محروم هستند. در این شرایط مهاجران کودک در معرض خطر سوء استفاده و آسیب پذیری بیشتری به عنوان کودک کار قرار دارند. بسیاری از مهاجران کودک در نهایت در بخش کشاورزی و خدمات از جمله کار های خانگی مشغول به کار می شوند و برخی از آنها، اما نه همه، قربانیان قاچاق انسان هستند.مهاجران کودک اغلب انواع سوء رفتار را تجربه می کنند – ازقبیل آسیب ناشی از تنهایی و انزوا، خشونت، شرایط غیر استاندارد کار، عدم پرداخت دستمزد، و تهدید به اینکه به مقامات مسئول معرفی شوند. شواهد نشان می دهد که در میان کودکان کار، کودکان مهاجر دستمزد کمتری دریافت می کنند، ساعات کار طولانی ترو حضور کمتری در مدرسه دارند و نرخ مرگ و میرایشان در محل کار در مقایسه با کودکان محلی بالاتر است.علی رغم تعداد زیاد کودکان مورد بحث، نیازها و منافع کودکان مهاجر در مباحث مهم حمایت از کودکان، کار کودکان و مهاجرت به صورت گسترده نادیده گرفته می شود. از این رو بسیاری از دولت ها در توسعه سیاست های موثر در کمک و حمایت از کودکان مهاجر ناکام بوده اند. و در عین حال، دولت ها طبق ماده ۲٫۱ کنوانسیون سازمان ملل در مورد حقوق کودک متعهد به ارائه چنین حمایت هایی هستند. این ماده بیان میدارد: هر کودکی بدون هر گونه تبعیض , و بدون در نظر گرفتن نژاد کودک ، والدین و سرپرست قانونی او، رنگ، جنس، زبان، مذهب، دیدگاه سیاسی یا هر گونه عقیده ای، ملیت، قومیت، منشاء اجتماعی، دارایی، معلولیت ، تولد و دیگر وضعیت ها با حقوق همسان متولد می شوند. این حقوق شامل حق بر رهایی از کارکودکان برای کودکان محلی و مهاجر می شود.نقشه راه برای دستیابی به وضعیت محو بدترین اشکال کار کودک تا سال ۲۰۱۶، که در کنفرانس جهانی کار کودکان سال۲۰۱۰ درشهر لاهه مورد توافق قرار گرفت، بر مهاجران کودک نیز تمرکز نموده است. در ماده ۵ بیان می شود: دولت ها باید راههایی را برای رسیدگی به آسیب پذیری بالقوه کودکان ، به ویژه بدترین اشکال کار کودک در زمینه مهاجرت را مورد بررسی قرار دهند.برای پرداختن به این چالش ها IPEC در اقداماتش علیه کارکودک به یکپارچه سازی چشم انداز کودکان مهاجر به شرح زیر می پردازد:- افزایش تعداد برنامه های متمرکز بر کودکان مهاجر- اجرای تحقیق کار کودک در ارتباط با کودکان مهاجر- در صورت امکان، بکارگیری ابزارهای حمایتی مرتبط، اقدامات و تدابیری در ارتباط با مهاجران کودک ؛ و- IPEC با ۱۵ سازمان دولتی و غیر دولتی بین المللی که اخیرا در قالب “کارگروه جهانی در موضوع کودکان در حرکت ” ایجاد شده است، به منظور اجرای طرح های مشترک وبا تمرکز بر مهاجران کودک همکاری می نماید.از موضوعات قابل توجه این است که چکونه مهاجرت والدینی که فرزندانشان را ترک می کنند برموضوع تحصیل کودکان و خطر کارکودک اثر می گذارد. در این ارتباط IPEC دایره شمول بررسی اش در مورد تاثیر وجوه ارسالی را گسترش می دهد .ترجمه: بهناز حاجی زادهمنبع:http://www.ilo.org/ipec/areas/Migration_and_CL/lang–en/index.htm