حاجی فیروز كوچك

گاهی باید به جای حاجی فیروز کوچک سرچهارراه ایستاد و جهان را از دریچه ای دیگر به تماشا نشست. گاهی باید سبزی بهار را در سیاهی صورت و دستان او به بار نشاند. گاهی باید در جشن سال نو با صدای ساز و آواز او همراه شد و تبسم شیرین بهار را در تلخی گریه های پنهان او لمس کرد. گاهی باید ارمغانی شد برای چشم هایی منتظر و نگاه هایی به زلالی شبنم های آرمیده بر گلبرگ های لطیف گل سرخ. گاهی باید بر دستان بهار نشست و تا اوج مهربانی پرواز کرد. گاهی باید شکوفه های عشقو دوستی را بر ابر بخشش سوار کرد و بارید؛ آنقدر بارید تا روسیاهی از چهره ای که شور و نشاط کودکی را در نقاب تیره پنهان کرده پاک پاک شود و لبخندهای زیبای کودکانه زینت بخش روزهای بهاری ما باشد.گاهی باید حاجی فیروز کوچک سر چهارراه شد…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

دسته‌بندی های بلاگ

کمپین های اخیر

فهرست